Daniel Charney, Daniel Czarny ( ur. 15 września 1888 w Dukorze, zm. 1 lipca 1959 w Bostonie) – żydowski poeta, tłumacz i dziennikarz.
Życiorys Pochodził z rodziny chasydów Chabad-Lubawicz, syn Zeewa Wolfa i Brochy. Jego braćmi byli pisarz Szmuel Niger oraz polityk i dziennikarz Baruch Charney Vladeck. Jako dziecko był chorowity, w związku z czym nie uzyskał formalnej edukacji. W wieku 14 lat dołączył do swoich braci w Mińsku, a następnie zamieszkał w Wilnie. Jako ekstern zaczął uczęszczać do szkoły, a dzięki kontaktom braci wszedł do wileńskiego i mińskiego środowiska literackiego.
W 1907 roku debiutował jako poeta w „Winter-Bleter” Hirsza Dawida Nomberga. W 1908 roku opublikował pierwsze opowiadanie swojego autorstwa na łamach wileńskiego dziennika „Di Cajt”. Następnie współpracował m.in. z „Dos Naje Lebn”, „”, „Forverts”, „Kinder-Żurnal”, „Kinder-Cajtung”, „Freje Arbeter Sztyme”, „Bialystoker Sztyme”, „Bialystoker Lebn”, „Wilner Tog”, „Di Woch”, „Najer Folksblat”, „Literarisze Bleter”, „Petrograder Togblat”, „Czernowicer Bleter” i „Parizer Bleter”. Publikował pod pseudonimami „D. Sherman”, „Leonid”, „A Lezer” oraz „A Moskwer”. W 1906 roku przetłumaczył na jidysz Manifest komunistyczny.