Tłumaczył również twórczość Borisa Sawinkowa oraz poezję Aleksandra Puszkina, Michaiła Lermontowa, Heinricha Heinego, Friedricha Nietzschego, Paula Verlaine'a oraz Anakreonta. Publikował także opowiadania dla dzieci. Wydał również kilka tomów wspomnień, m.in. Miszpoche-Chronik, Berg arojf, Dukor oraz Wilne

W 1909 roku przeniósł się z Wilna do Wiednia, a następnie do Berna. Latem 1914 roku powrócił do Rosji. Po wybuchu I wojny światowej zaangażował się w pomoc żydowskim uchodźcom wojennym. Od 1915 roku przebywał w Moskwie, gdzie w dzielnicy Marjina Roszcza założył sierociniec dla żydowskich dzieci. W 1916 roku przeniósł się do Piotrogrodu, gdzie zaangażował się w działalność Żydowskiego Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny (JEKOPO). Pod koniec tegoż roku został zmobilizowany do armii Imperium Rosyjskiego, w której służył do wybuchu rewolucji lutowej. Od maja 1918 roku pracował w dziale wydawniczym komisariatu żydowskiego Ludowego Komisariatu do spraw Narodowości. Od sierpnia 1918 do lutego 1919 roku był redaktorem gazety „”, a następnie, do 1920 roku, „”.