Józef Mikołaj Słowiński (ur. 6 listopada 1897 w Tarnowie, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Mikołaja i Marii z Sarysów urodzony 6 listopada 1897 w Tarnowie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum I w Tarnowie. 28 czerwca 1914 zakończył naukę w klasie szóstej. Jako uczeń gimnazjum był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był 57 pułk piechoty. Ukończył szkołę oficerów rezerwy w Opawie. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1917. Walczył na froncie włoskim. Był dwa razy ranny.
1 listopada 1918 w Krakowie został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do 5 pułku piechoty Legionów. Wziął udział w walkach o Lwów. 1 grudnia 1919 awansował na porucznika. W 1920 w czasie wojny z bolszewikami walczył jako dowódca kompanii 6 pułku piechoty Legionów.