Z kolei ogon zwierzęcia pokrywały typowe dla pierwotnych ornitopodów łuski, malejące w kierunku dalszym i brzusznym, autorzy opisu rodzaju porównują je do znanych wcześniej u Kulindadromeus, bardziej pierwotnym jurajskim przedstawiciela Neornitischia. Łuski te tworzą rzędy, które z kolei kreatorzy Haolong porównują do występujących u psitakozaura.
Kreatorzy rodzaju wskazali cechy diagnostyczne odróżniające Haolong od jego krewnych. Wyliczają wśród autapomorfii międzynosową przegrodę kości przedszczękowej prawie dorównującą długością nozdrzom zewnętrznym, dodatkowo otwór przedoczodołowy leżący między kośćmi przedszczękową i łzową, prawie trójkątną kość zaoczodołową z względnie krótkimi wyrostkami łuskowym i jarzmowym w obrębie czaszki, w obrębie szkieletu pozaczaszkowego natomiast krótką trójkątną szypułkę kulszową kości biodrowej.