Przygotowanie podbudowy często obejmuje usunięcie pozostałości dawnej nawierzchni kolejowej lub roślinności z korpusu torowego, wyrównanie powierzchni oraz zagęszczenie warstw konstrukcyjnych w celu zapewnienia trwałości w dłuższym okresie.
Odwodnienie zapewniają zwykle niewielkie spadki poprzeczne nawierzchni oraz rowy boczne albo pobocza, które odprowadzają wodę z trasy i ograniczają zastoiska oraz erozję.
Typowa szerokość mieści się w przedziale od 2,5 do 3,5 metra, przy czym wiele tras buduje się według standardu około 3 metrów, aby wygodnie pomieścić dwukierunkowy ruch rowerowy, manewry wymijania oraz innych użytkowników, takich jak osoby poruszające się na rolkach.
W niektórych przypadkach szerokość zwiększa się do 4 metrów, aby poprawić bezpieczeństwo i użyteczność, zwłaszcza na popularnych trasach rekreacyjnych, podczas gdy węższe odcinki, około 2,5 metra, występują na starszych albo mniej intensywnie użytkowanych adaptacjach.
Wymiary te są zgodne z wytycznymi stosowanymi w dokumentach planistycznych dotyczących infrastruktury rowerowej i stanowią kompromis między kosztami, wykorzystaniem terenu oraz wymaganiami funkcjonalnymi.