Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i pełnił służbę w 75 pułku piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 319. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu w 73 pułku piechoty w Katowicach. Z dniem 10 września 1922 został przeniesiony na takie samo stanowisko do 74 pułku piechoty w Lublińcu. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy III baonu 74 pp. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 97. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Po awansie został przesunięty na stanowisko dowódcy I baonu 74 pp. W maju 1927 został przeniesiony do 3 pułku strzelców podhalańskich w Bielsku na stanowisko dowódcy III batalionu, detaszowanego w Krakowie. W grudniu 1929 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie na stanowisko inspektora wyszkolenia Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego przy 5 Okręgowym Urzędzie WFiPW z siedzibą w Katowicach. 24 grudnia 1929 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień podpułkownika w korpusie oficerów piechoty i 14. lokatą. W styczniu 1930 został przeniesiony do 55 pułku piechoty w Lesznie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku.