W sierpniu 1933 został przeniesiony do 1 Okręgowego Urzędu WFiPW w Warszawie na stanowisko kierownika. Od 27 lutego 1937 do 11 lipca 1939 dowodził 76 pułkiem piechoty w Grodnie. W międzyczasie został awansowany na pułkownika ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 5. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Latem 1939 objął dowództwo Podhalańskiej Brygady Obrony Narodowej w Krakowie i sprawował je w czasie kampanii wrześniowej. Po 17 września 1939 przedostał się na Węgry, gdzie do 1942 był internowany w Egerze. Po wojnie powrócił do kraju.
Zmarł 14 czerwca 1948 i został pochowany na cmentarzu parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Obornikach Śląskich.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6551 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 13 kwietnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1936 „za zasługi w służbie wojskowej” Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi po raz pierwszy – 10 listopada 1928 „w uznaniu zasług położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości” Złoty Krzyż Zasługi po raz drugi – 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy
Bibliografia