Reprezentacja Anglii w szachach – drużyna męska (w przypadku olimpiad drużyna open) reprezentująca Anglię w szachowych rozgrywkach międzynarodowych, mistrz Europy w 1997 roku, dwukrotny zdobywca Pucharu Clare Benedict. Do 1935 roku startowała pod szyldem Wielkiej Brytanii.
Historia Angielska federacja szachowa powstała w 1904 roku, a w 1924 roku uzyskała członkostwo w FIDE. Początkowo wystawiana przez nią drużyna w turniejach międzynarodowych rywalizowała pod szyldem Wielkiej Brytanii. W ten sposób wzięła udział w nieoficjalnej olimpiadzie szachowej w 1924 roku, zajmując wówczas czternaste miejsce. W 1927 roku Wielka Brytania zadebiutowała na oficjalnej olimpiadzie, zajmując wówczas trzecie miejsce, za Węgrami i Danią. Skład tamtej drużyny stanowili Henry Ernest Atkins, Frederick Yates, George Alan Thomas, Reginald Pryce Michell i Edmund Spencer. W 1933 roku na olimpiadzie zadebiutowała reprezentacja Szkocji, mimo to wówczas wystawiana przez English Chess Federation reprezentacja nadal startowała pod szyldem Wielkiej Brytanii. Od 1937 roku w turniejach olimpijskich formalnie startowała reprezentacja Anglii. W 1976 roku Anglia po raz drugi w swojej historii zajęła trzecie miejsce na olimpiadzie, wynik ten ponownie osiągnęła w roku 1990.