Wśród czynników współwystępujących i potencjalnie sprzyjających objawom zespołu wymienia się między innymi wiek, stan pomenopauzalny, choroby neurologiczne, cukrzycę, przeszkodę podpęcherzową oraz przebyte operacje w obrębie miednicy. U części pacjentów nie udaje się ustalić jednoznacznej przyczyny i wówczas zaburzenie określa się jako idiopatyczne.
Obraz kliniczny Do najczęstszych objawów pęcherza nadreaktywnego należą nagłe, trudne do opanowania parcia naglące, występujące zarówno w dzień, jak i w nocy. Objawom tym może towarzyszyć częstomocz dzienny, z koniecznością częstego oddawania niewielkich objętości moczu, oraz nykturia, prowadząca do przerywania snu i zmęczenia w ciągu dnia. U części pacjentów pojawia się nietrzymanie moczu z parcia, gdy silnemu parciu towarzyszy mimowolny wyciek moczu przed dotarciem do toalety. Nasilenie objawów bywa zmienne; dolegliwości mogą się zaostrzać po przyjmowaniu dużych ilości płynów oraz napojów zawierających kofeinę.