Dobór sposobu postępowania zależy od nasilenia objawów, chorób współistniejących, preferencji pacjenta oraz wcześniejszych prób leczenia.
Postępowanie niefarmakologiczne Podstawą leczenia są metody behawioralne oraz edukacja pacjenta dotycząca funkcjonowania dolnych dróg moczowych. Stosuje się trening pęcherza polegający na stopniowym wydłużaniu przerw między mikcjami oraz modyfikację przyjmowania płynów, w tym ograniczenie napojów zawierających kofeinę, zwłaszcza w godzinach wieczornych. U kobiet istotne znaczenie mają ćwiczenia mięśni dna miednicy, często prowadzone pod kontrolą fizjoterapeuty uroginekologicznego. W postępowaniu uwzględnia się również redukcję masy ciała u osób z otyłością, normalizację rytmu wypróżnień oraz leczenie chorób współistniejących mogących nasilać dolegliwości. Metody niefarmakologiczne pozostają elementem leczenia także po włączeniu innych form terapii.