3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 135. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). Później został przeniesiony do 16 pułku ułanów w Bydgoszczy. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów kawalerii i 6. lokatą. W kwietniu tego roku został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku w KOP. Dowodził szwadronem kawalerii KOP „Zaleszczyki”. W lipcu 1929 został przeniesiony z KOP do 6 pułku ułanów w Stanisławowie na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1930 został przeniesiony na stanowisko szefa taborów przy 6 Dywizji Piechoty w Krakowie. W kwietniu 1933 został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni w Postawach. Służbę na tym stanowisku pełnił przez sześć kolejnych lat. Obowiązki służbowe łączył z działalnością społeczną jako członek zarządu powiatowego Związku Strzeleckim.

Był żonaty, miał syna Władysława (ur.