Barbara Dębiec (ur. 21 stycznia 1923 w Łodzi, zm. 17 stycznia 2018) – polska pediatrka, kardiolożka, profesor nauk medycznych, pionierka badań radioizotopowych w diagnostyce wad serca u dzieci w Polsce.

Życiorys Pochodziła z rodziny robotniczej, jej ojciec Wiktor Wiśniewski był zecerem, pracował dla „Dziennika Łódzkiego”, natomiast matka Stanisława zajmowała się domem. Uczyła się w łódzkiej szkole podstawowej do 1939 roku. Zdała małą maturę po czterech klasach w prywatnym gimnazjum żeńskim prowadzonym przez Adelę Skrzypkowską. Podczas II wojny światowej mieszkała w Kielcach do 1942 roku, a następnie w Pruszkowie. Uczyła się na tajnych kompletach i zdała maturę w 1944 roku.

Wróciła do Łodzi w 1945 roku. Studiowała na Akademii Medycznej w Łodzi do 1949 roku. Pracowała od 1950 roku w Miejskim Szpitalu Dziecięcym w Łodzi. Uzyskała I stopień specjalizacji z pediatrii w 1953 roku, natomiast II stopień w 1955 roku. Doktoryzowała się w 1961 roku na podstawie rozprawy pt. Badania nad zachowaniem się przygodnych szmerów serca u dzieci, jej promotorem był Franciszek Redlich. Uzyskała tytuł doktora habilitowanego medycyny w 1967 roku na macierzystej uczelni.