Uzyskała specjalizację z kardiologii w 1975 roku.
Odbyła staże z pediatrii i kardiologii dziecięcej w Instytucie Zdrowia Dziecka w Londynie (1970), Klinikach Pediatrycznych w Bratysławie oraz Pradze (1973), a także w Szpitalu Dziecięcym Uniwersytetu Michigan w Detroit (1985).
Została profesorem nadzwyczajnym w 1978 roku. Uzyskała tytuł profesora zwyczajnego w 1988 roku.
Przez wiele lat była dyrektorką Instytutu Pediatrii oraz kierowniczką i Kliniki Chorób Dzieci Szpitala Klinicznego Nr 4 im. Marii Konopnickiej Akademii Medycznej w Łodzi, a także pierwszym lekarzem dyżurnym w tym szpitalu, który otwarto w maju 1959 roku. Przeszła na emeryturę w 1993 roku.
Należała do Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego.
Jej mężem był chirurg, prof. Tadeusz Dębiec (zm. 1995), mała troje dzieci: inżyniera Stefana Jana (ur. 1951, zm. 1986), bliźnięta urodzone w 1953 roku: psycholożkę dr Katarzynę Annę i lekarkę prof. Marię Małgorzatę.