Kadłub o przekroju kołowym, składał się z trzech zasadniczych sekcji. Przednia część o kształcie parabolicznym mieściła wyposażenie pokładowe, w tym instalacje elektryczne oraz generator prądu stałego napędzany przez niewielkie, dwułopatowe śmigiełko umieszczone w nosie. Środkowa część kadłuba stanowiła jednoczęściową, spawaną konstrukcję stalową o konstrukcji półskorupowej, pełniła funkcję integralnego zbiornika paliwa. W tej sekcji znajdowały się również węzły mocowania skrzydeł i silnika oraz kuliste zbiorniki sprężonego powietrza, wykorzystywane do zasilania instalacji paliwowej i układów sterowania autopilota. Tylna, zwężająca się część kadłuba mieściła dodatkowe wyposażenie oraz stanowiła podstawę dla usterzenia.
Skrzydło jednoczęściowe o obrysie prostokątnym, wolnonośne, wykonane w technologii półskorupowej z jednym dźwigarem i profilu aerodynamiczny SR-11-12 o stałej grubości względnej. Wyposażone je w jednoczęściowe lotki, na lewym skrzydle znajdowała się rurka Pitota oraz elementy umożliwiające śledzenie celu z ziemi, w tym znacznik świetlny na krawędzi spływu. Na końcówkach skrzydeł umieszczono kroplowe zasobniki mieszczące zbiorniki sprężonego powietrza.