Na suchych biotopach, zlokalizowanych na nasłonecznionych stronach skał, rosną gatunki przystosowane do życia w warunkach niewielkiej wilgotności, takie jak porosty, mchy czy wrzosy. Wśród roślin drzewiastych dominują tu brzozy i sosny. Na niedostępnych blokach skalnych można znaleźć pozostałości starych drzewostanów sosnowych, z których niektóre mają nawet kilkaset lat. Te miejsca są obecnie starannie chronione.
Na wilgotnych zboczach skalnych rosną m.in. paprotnik zwyczajny, szczawik zajęczy, widłak, borówka czarna i żurawina, a także rzadkie gatunki porostów i mchów. W kilku miejscach występują różne gatunki paproci leśnych.
Lasy liściaste niegdyś zajmowały znacznie większe obszary niż obecnie, o czym świadczą lokalne nazwy, takie jak Bukovina (Buczyna) czy U buku (Pod Bukiem). W wilgotnych biotopach wiosną można spotkać m.in. śnieżycę wiosenną, zawilca gajowego, kopytnika pospolitego czy konwalię majową. Pojedyncze buki, często w wieku 200–300 lat, są pozostawiane do swobodnego wzrostu. Po wywróceniu przez wiatr lub inne czynniki naturalne, stają się schronieniem dla ptaków, owadów oraz ssaków, takich jak ryjówka czy mysz leśna.