Lasy iglaste, zwłaszcza monokultury świerkowe, zostały sztucznie wprowadzone w XIX wieku w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie na drewno budowlane. W wyniku tego zabiegu, po osiągnięciu dojrzałości, lasy te stały się podatne na szkodniki, takie jak brudnica mniszka, która spowodowała masowe wycinki. W latach 20. XX wieku teren został zalesiony ponownie, tym razem sadzonkami sprowadzonymi z Alp, ze względu na brak lokalnego materiału nasadzeniowego. Obecnie wiele hektarów monokultur świerkowych osiąga wiek 80–100 lat, co sprzyja atakom kornika drukarza – szkodnika, który w gorące lata może rozmnażać się nawet cztery razy w sezonie, niszcząc duże obszary lasu.
Na wilgotnych łąkach u podnóża skał rosną liczne, ściśle chronione gatunki storczyków.
Turystyka Prachowskie Skały są udostępnione dla turystów przez cały rok, jednak sezon turystyczny trwa od 1 kwietnia do 31 października. Na terenie rezerwatu wytyczono szereg tras turystycznych, w tym trasy dla rodzin z dziećmi oraz dla osób preferujących krótsze spacery. Wstęp na teren rezerwatu jest