Paradoksalnie, po spotkaniu w Feltre Hitler wydawał się przekonany, że udało mu się podnieść morale Duce; tak więc, pomimo ostrzeżeń feldmarszałka Erwina Rommla, wyznaczonego do dowodzenia planowaną grupą wojsk organizowaną w Bawarii, zaniepokojonego losem wojsk niemieckich na Sycylii i w południowych Włoszech w przypadku włoskiej zdrady i przerwania łączności przez przełęcz Brenner, Führer podjął 21 lipca decyzję o wstrzymaniu planowania operacji Alaryk i zezwolił na wysłanie znacznych posiłków do Włoch. 25 lipca, zanim dowiedział się o upadku Mussoliniego, zatwierdził transfer sześciu dywizji armii niemieckiej, w tym dywizji pancernej, oraz trzech dywizji Waffen-SS, podczas gdy feldmarszałek Rommel został tego samego dnia wysłany ze swej kwatery w Monachium do Salonik, aby zorganizować nową grupę armii na Bałkanach.
Niemieckie środki zaradcze i plany Hitler i niemieckie kierownictwo polityczno-wojskowe byli zatem zaskoczeni wydarzeniami z 25 lipca;