w walkach zginęło około 1000 osób.
Za szybki upadek włoskiej obrony część historyków obciąża odpowiedzialnością dowództwo wojskowe i polityczne, zarzucając mu zaniechanie działań niezbędnych do skutecznej obrony miasta. Zajęcie Rzymu umożliwiło Niemcom przejęcie kontroli nad stolicą i ułatwiło im organizację dalszej obrony w środkowych Włoszech w toku kampanii włoskiej.
Kontekst historyczny Upadek faszyzmu i zawieszenie broni w Cassibile
Gen. Vittorio Ambrosio, szef Sztabu Generalnego włoskich sił zbrojnych, wydał pierwsze wytyczne operacyjne dotyczące koncentracji sił wokół Rzymu 21 lipca 1943 roku, jeszcze przed dymisją Benito Mussoliniego po wydarzeniach z 25 lipca. Tego samego dnia utworzono tzw. „Zmotoryzowany Korpus Armijny”, składający się z trzech dywizji mobilnych, który miał chronić stolicę. Dowództwo nad tą nową formacją objął gen. Giacomo Carboni. Oficjalne wytyczne Naczelnego Dowództwa stanowiły, że mobilna jednostka gen. Carboniego miała bronić Rzymu w przypadku lądowania aliantów na wybrzeżu Lacjum. W rzeczywistości gen.