Obawiając się, że szkoły likbiezu nie docierają do całego społeczeństwa i nie wywołują powszechnego szału czytelniczego, na jaki liczono, Politbiuro postanowiło hojnie finansować i promować kluby oraz stowarzyszenia spoza programu, takie jak Stowarzyszenie Precz z Analfabetyzmem.
Historia thumb|„Wiedza rozerwie łańcuchy niewoli” – sowiecki plakat propagujący czytelnictwo z 1920 roku thumb|Plakat propagandowy z 1925 roku: „Czy pomożesz w eliminowaniu analfabetyzmu?” thumb|Zajęcia z czytania i pisania. Czeboksary, lata 30. XX wieku thumb|Zajęcia z czytania i pisania. Szorkasy, Czuwaska ASRR, lata 30. XX wieku
Początki programu Propaganda propiśmiennicza weszła do kultury sowieckiej wraz z polityką likbiezu, zakorzenioną w bolszewickim dążeniu do masowej alfabetyzacji, bezpośrednio po dojściu bolszewików do władzy. Po rewolucji bolszewickiej z 1917 roku Anatolij Łunaczarski, radziecki ludowy komisariat oświaty, świadomie starał się wprowadzić propagandę polityczną do radzieckich szkół, zwłaszcza do szkół robotniczych, utworzonych w 1918 roku na mocy Statutu o Jednolitej Szkole Robotniczej.