Gdy był dzieckiem, jego rodzina wyjechała do kontrolowanej przez Austro-Węgry Bośni. Tam ukończył niemieckojęzyczną szkołę podstawową i podjął naukę w szkole handlowej w Tuzli, lecz został z niej w 1911 r. wykluczony za udział w pochodzie pierwszomajowym. Podjął wówczas pracę w kopalni węgla w Krece (część Tuzli), gdzie nauczył się zawodu stolarza. W momencie wybuchu I wojny światowej wstąpił ochotniczo do armii austro-węgierskiej i dosłużył się stopnia podoficerskiego.

W 1918 r. razem z całą rodziną przeprowadził się na ziemie nowo powstałej niepodległej Czechosłowacji. Podjął pracę kopalnianego stolarza w kopalni w Bańskiej Szczawnicy. Wstąpił do Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej i działał w górniczych związkach zawodowych. Po rozłamie w Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej w 1921 r., w czasie którego radykalne skrzydło partii utworzyło Komunistyczną Partię Czechosłowacji, znalazł się w szeregach nowej partii komunistycznej. Od 1922 r. kierował strukturami partyjnymi w Bańskiej Szczawnicy. Następnie pełnił różne funkcje w aparacie partyjnym Komunistycznej Partii Słowacji w Liptowskim Mikułaszu, Trenczynie, Żylinie. W 1929 r. na zaproszenie kierownictwa partii przybył do Pragi, gdzie – będąc zatrudnionym w fabryce Doubka – był regionalnym agitatorem. W 1930 r.