Ponadto próbował rozmawiać z moskiewskim kierownictwem Komunistycznej Partii Słowacji na temat uregulowania wzajemnych stosunków między Czechami i Słowakami. Odwiedził również obozy jenieckie, w których internowani byli więźniowie armii marionetkowego wówczas Państwa Słowackiego.
Razem z Karelem Bacílkiem został 22 czerwca 1943 r. odesłany z powrotem na Słowację przez Polskę. Moskiewskie kierownictwo Komunistycznej Partii Słowacji wezwało wówczas słowackich komunistów do wzmożenia walki z faszystami. Wraz z Gustávem Husákiem i Lacą NovomeskýmJ. Tomaszewski, Czechy i Słowacja, TRIO, Warszawa 2006, s. 131–132. założył piąte nielegalne centralne kierownictwo Komunistycznej Partii Słowacji. Funkcjonował w podziemiu, żył i działał pod fałszywymi nazwiskami. Przyczynił się do aktywizacji antyfaszystowskiego ruchu oporu i powstania podziemnej Słowackiej Rady Narodowej. W grudniu był jednym z sygnatariuszy tzw. Porozumienia Bożonarodzeniowego, które zjednoczyło komunistyczny i niekomunistyczny ruch oporu na Słowacji.