W październiku 1918 został przydzielony do baterii zapasowej pułku w Przemyślu.
1 listopada Komitet Narodowy w Przemyślu mianował go polskim komendantem miasta. Następnie został przydzielony do Polskiej Wojskowej Komisji Likwidacyjnej w Wiedniu, gdzie pełnił służbę do lipca 1919. Po powrocie do kraju został przydzielony do 6 pułku artylerii polowej. Od grudnia 1919, po objęciu przez ppłk. Teodora Tańskiego dowództwa 6 Brygady Artylerii, pełnił obowiązki dowódcy pułku. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Wyróźnił się 5 lipca 1920, dowodząc pułkiem w walce o Aleksandrię. Po przybyciu nowego dowódcy pułku, płk. Ryszarda Frendla objął dowództwo III dywizjonu.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 6 pap w garnizonie Kraków. 12 lipca i 1 września 1921 został zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy pułku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 40. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Z dniem 15 sierpnia 1922 został przeniesiony do 21 pułku artylerii polowej w Krakowie na stanowisko dowódcy pułku.