Plany pięcioletnie Chin (, do 2006 roku ) – seria dokumentów planistycznych Chińskiej Republiki Ludowej, wyznaczających cele rozwoju gospodarczego i społecznego na kolejne okresy pięcioletnie. Pierwszy plan został przyjęty w 1953 roku, wzorowany na modelu sowieckim, potocznie zwanych pięciolatką. Od tego czasu Chiny zrealizowały piętnaście planów pięcioletnich, z których ostatni obejmuje lata 2026–2030.
Plany pięcioletnie stanowią podstawowy instrument zarządzania gospodarczego w Chinach. Ich charakter zmienił się zasadniczo od lat 80. XX wieku: z dyrektywnych nakazów produkcyjnych (jihua, 计划) przekształciły się w orientacyjne wytyczne strategiczne (guihua, 规划). Zmiana terminologii nastąpiła formalnie w 2006 roku, przy okazji 11. planu pięcioletniego.
Historia
Era maoistowska (1953–1976) Pierwszy plan pięcioletni (1953–1957) powstał przy znaczącym udziale sowieckich doradców. Jego rdzeniem było 156 projektów przemysłu ciężkiego i infrastruktury, zaprojektowanych i budowanych pod nadzorem ZSRR. Produkcja przemysłowa podwoiła się w ciągu pięciu lat, rosnąc średnio o 16% rocznie.