Z. Gnat-Wieteska, dz. cyt., s. 91..
Wkrótce potem do koszar przybyli grenadierzy. Mieli oni stanowić osłonę dział. Jednak podpułkownik Chorzewski wciąż nie mógł się zdecydować czy ma poprzeć powstańców czy pozostać wierny Rosjanom. Po namowach oficerów i grenadierów zdecydował się wystąpić przeciw Rosji. Wydał rozkaz wymarszuS. Barzykowski, dz. cyt., t. 1, s. 305; B. Gembarzewski, Artyleria polska..., „Przegląd Artyleryjski”, 1939, z. 2, s. 129; Z. Gnat-Wieteska, dz. cyt., s. 91. .
Dopiero o godzinie 24:00 bateria dotarła pod ArsenałS. Barzykowski, dz. cyt., t. 1, s. 305; B. Gembarzewski, Artyleria polska..., „Przegląd Artyleryjski”, 1939, z. 2, s. 129; Z. Gnat-Wieteska, dz. cyt., s. 91.. Wspominał o tym w swym pamiętniku Jan Bartkowski: „Około północy gwardia artylerii naszej z armatami i zapalonymi lontami przeszła pod arsenałem ku placowi Krasińskich i rozstawiła swe działa na przyjęcie Moskali, gdyby kwapili posunąć w środek miasta. Ukazanie się artylerii dodało nam wiele otuchy, toteż przywitaliśmy ją radosnymi krzykami”J. Bartkowski, Wspomnienia z powstania 1831 r. i pierwszych lat emigracji, Kraków 1967, s. 34. .