Również Józef Patelski odnotował to wydarzenie w swym pamiętniku: „Z artylerji polskiej nic nam na pomoc nie przyszło, gdyż baterja artylerji gwardji dopiero po północy, załatwiwszy ze swym dowódcą domowe spory, nadjechała”J. Patelski, Wspomnienia wojskowe z lat 1823-1831, Wilno 1914, s. 97-98. .
Następnie podpułkownik Piotr Chorzewski rozmieścił swą baterię. Pluton pierwszy dowodzony przez podporucznika Aleksandra Orłowskiego ustawił się na Nowolipiu, przed pałacem Komisji Spraw Wewnętrznych. Odprzodkowano działa. Jedno skierowano na Ogród Krasińskich, drugie zaś na ulicę Dziką. Natomiast drugi pluton podporucznika Aleksandra Ekielskiego ulokowano przy domu Petyskusa. Dzięki temu zamknięto ulicę Bielańską. 30 listopada przesunięto go na nową drogę, która prowadziła do Wisły.
Trzecim plutonem dowodził podporucznik Maurycy Hauke. Zadecydowano, że pluton ten będzie stacjonował na Tłomackie. Jedno działo Hauke skierował na ulicę Tłomackie, drugie na ulicę Bielańską. Chciał zabezpieczyć się przed ewentualną szarżą strzelców konnych gwardii, która mogła nastąpić od strony placu Saskiego. 30 listopada Hauke wraz z ludem i kompaniami 3 pułku i 7 pułku piechoty liniowej wymusił na podporuczniku Adamie Żychlińskim poddanie pałacu Brühla.