Definicja podmiotowa wywodzi się przede wszystkim z art. 61 Konstytucji RP, który wiąże prawo dostępu z informacją o działalności organów władzy publicznej i osób wykonujących funkcje publiczne. W tym ujęciu informacja kwalifikuje się jako publiczna, jeżeli jest związana z funkcjonowaniem lub działalnością podmiotów wskazanych w prawie (takich jak wymienione w art. 4 ustawy), niezależnie od swojej konkretnej treści. Akcent położony jest na podmiot posiadający lub wytwarzający informację, a nie na jej substancję.
Definicja przedmiotowa koncentruje się na naturze samej informacji, wymagając, aby dotyczyła ona spraw publicznych rozumianych jako kwestie związane z funkcjonowaniem państwa, administracji publicznej lub szerszych problemów społecznych. Podejście to nawiązuje do klasycznych rozróżnień, takich jak podział Ulpiana na prawo publiczne (dotyczące państwa) i prywatne (dotyczące jednostek), i wyłącza informacje jedynie wewnętrzne, przygotowawcze lub niezwiązane z interesem publicznym.