Atak osobisty, atak personalny lub przytyk osobisty – chwyt erystyczny będący złamaniem zasad rzeczowej dyskusji, polegający na obrażaniu rozmówcy lub przypisywaniu mu jakichś cech negatywnych. Jednym z niewybrednych chwytów jest wyśmiewanie lub lżenie rozmówcy, by wmówić słuchaczom, że skoro ten rozmówca jest głupi i podły, to formułowane przez niego twierdzenia są fałszywe. Schopenhauer wskazywał, że atak osobisty może być dodatkowo łączony z innymi chwytami erystycznymi. Może polegać nie tylko na wyśmiewaniu czy wyrażaniu silnych emocji, ale może być również świadomym zabiegiem mającym na celu wytrącenie rozmówcy z równowagi, by w złości stracił nad sobą kontrolę, co bywa negatywnie odbierane przez osoby śledzące dyskusję. Choć niektórzy badacze uważają go za fallację (błąd logiczny), to częściej we współczesnej literaturze atak osobisty jest postrzegany jako chwyt erystyczny, zaś w paradygmacie pragma-dialektycznym jest rozumiany jako złamanie elementarnych zasad dyskusji.