Atakujący może użyć w tym celu inwektyw w stosunku do samej osoby rozmówcy lub przypisaniu jej cech negatywnych, jak również odnoszeniu się do rozmówcy przy pomocy krzywdządzych etykiet.
Atak jako dywersja Drugim typem ataku jest dywersja, nazywana również fałszywym tropem lub „czerwonym śledziem”. Ma na celu doprowadzenie do zmiany tematu na bardziej dogodny. Pomóc w tym może bezczelne opuszczenie tematu, np.: «A niedawno Pan również twierdził, że…».
Atak jako irytowanie rozmówcy Atak kolejnego typu ma na celu zirytowanie rozmówcy, co może wytrącić go z panowania nad sobą (co zwykle jest negatywnie odbierane przez słuchaczy), prowokować go do używania silniejszych niż zamierzane twierdzeń i powodować rozproszenie, które może negatywnie wpłynąć na zdolność do śledzenia argumentacji rozmówcy. Schopenhauer wskazywał, że można Rozgniewać przeciwnika, ponieważ w gniewie człowiek nie potrafi prawidłowo osądzać i wykorzystywać własnych atutów. Do gniewu doprowadzimy go, traktując go wyraźnie niesprawiedliwe, nękając go i w ogóle bezczelnie się wobec niego zachowując.