Pochodzenie terminów Terminy A-teoria i B-teoria, wprowadzone przez Richarda M. Gale’a w 1966 roku, wywodzą się z analizy czasu i zmiany przedstawionej przez McTaggarta w artykule „The Unreality of Time” z 1908 roku. W tym ujęciu zdarzenia mogą być porządkowane albo według serii napiętej czasowo, albo według serii bezczasowej. A-teoria opisuje czas na wzór A-serii, natomiast B-teoria na wzór B-serii.
McTaggart zauważał, że zdarzenia, czyli także chwile czasu, można opisywać na dwa odrębne, lecz powiązane sposoby. Z jednej strony można je określać jako przeszłe, teraźniejsze albo przyszłe, co w językach naturalnych wyraża się zwykle przez formy czasowe i modyfikatory przysłówkowe. Z drugiej strony można mówić o nich jako o wcześniejszych od innych, równoczesnych z nimi albo późniejszych. Spór dotyczy tego, który z tych sposobów opisu ma charakter bardziej podstawowy.
Część filozofów krytykowała również stanowiska hybrydowe, w których łączy się bezczasowe ujęcie czasu z tezą, że teraźniejszość ma jednak pewne własności szczególne. Według krytyków takie rozwiązanie popada w paradoks McTaggarta. Szerzej ten problem omawia R. D. Ingthorsson.