Tacy autorzy jak D. H. Mellor czy J. J. C. Smart chcieli zastąpić wszelkie mówienie o przeszłości, teraźniejszości i przyszłości bezczasowym porządkiem zdarzeń. Ich zdaniem wszystkie trzy wymiary czasu są równie realne, a różnice między nimi nie stanowią nieredukowalnych podstaw czasowości. B-teoretycy zwracają zarazem uwagę, że przeszłość, teraźniejszość i przyszłość odgrywają bardzo odmienne role w namyśle i refleksji. Przeszłość pamiętamy, a przyszłość przewidujemy, ale nie odwrotnie. Według nich ta asymetria ma charakter epistemiczny, a nie ontologiczny: o przyszłości wiemy mniej niż o przeszłości, lecz nie jest ona przez to mniej realna.
Relacja do fizyki W dyskusjach z zakresu fizyki teoretycznej B-teorię często zestawia się z interpretacjami teorii względności i z blokowym obrazem czasoprzestrzeni. Zestawienie to nie oznacza jednak, że sama rama czasoprzestrzenna przesądza wprost B-teorię albo eternalizm; relacja między opisem fizycznym a tezami metafizycznymi pozostaje przedmiotem dalszych sporów interpretacyjnych.