Maria Celestyna Kraszewska, przed wstąpieniem do zakonu Maria Kraszewska (ur. 21 października 1899 w Nowej Sobótce, zm. 24 marca 1977 w Felicjanowie) – polska duchowna Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, następnie Kościoła Katolickiego Mariawitów, biskupka pomocnicza.
Życiorys Urodziła się w pobożnej rzymskokatolickiej rodzinie; jej rodzice zostali mariawitami w 1906 r. Dorastała przy nowo powstałej parafii mariawickiej w Nowej Sobótce, tam też przyjęła Pierwszą Komunię świętą. Brała aktywny udział w życiu parafii; już w dzieciństwie należała do kółka adoratorów Przenajświętszego Sakramentu, z biegiem czasu została opiekunką biblioteki kościelnej, chórzystką i organistką.
W 1919 r. na zaproszenie poznanej rok wcześniej Marii Franciszki Kozłowskiej wyjechała do Płocka, gdzie 27 maja rozpoczęła postulat w Zgromadzeniu Sióstr Mariawitek. 29 kwietnia 1920 r. została nowicjuszką z imionami zakonnymi Maria Celestyna. W klasztorze płockim pracowała jako przedszkolanka, organistka i zakrystianka, śpiewała też w chórze świątynnym. W 1923 r. przez krótki okres posługiwała w macierzystej parafii. 31 maja tegoż roku złożyła śluby wieczyste. Bezpośrednio po ślubach została mistrzynią nowicjatu, a od 1926 r. – wikarią przełożonej Zgromadzenia (funkcję tę pełniła do 1935 r.). 28 marca 1929 r. przyjęła święcenia diakońskie i kapłańskie.