W 1568 otrzymał tytuł barona Rzeszy (Reichsfreiherr) von Hohenlandsberg. Po 1568, jako rzeczoznawca i doradca uczestniczył sporadycznie w życiu politycznym Rzeszy i kraju, przebywając w swoich posiadłościach w Alzacji i Bryzgowi, głównie na zamkach w Kientzheim, Burkheim i Kirchhofen.
Dorastał w protestanckim Memmingen, ale do nowej religii zniechęcały go spory ideologiczne jej teologów; należał do Kościoła katolickiego, choć z niechęcią patrzył na papieską walkę o władzę i na materialne bogactwo tego Kościoła. Ukończywszy studia na protestanckich uczelniach, wstąpił do służby na dworze katolickiego cesarza Karola V, lojalnie walcząc o jedność Rzeszy i władzę cesarza oraz idei jedności religijnej. Przez całe życie zachowywał dystans do poszczególnych obozów wyznaniowych i odmawiał wiązania się z którymkolwiek z chrześcijańskich wyznań, przyznając miarę wiarygodności każdemu z nich. Wskazywał na konieczność reform, gdyż w nadużyciach Kościoła szukał przyczyn ruchu protestanckiej. W sporach religijnych opowiadał się za neutralną postawą władzy państwowej, a za drogę zachowania porządku publicznego uważał przestrzeganie swobody religijnej i wolności sumienia.