Z czasem program rozszerzono o intubację dotchawiczą, opiekę kardiologiczną, defibrylację i podawanie leków dożylnych, czyli zakres działań wówczas praktycznie niespotykany poza szpitalem.
Działalność Pierwsza klasa paramedyków rozpoczęła szkolenie w czerwcu 1968 roku. Freedom House obsługiwała początkowo Hill District, a następnie także Oakland i śródmieście Pittsburgha. W ciągu pierwszych dwóch lat służba odpowiedziała na ponad 5800 wezwań. Według danych przedstawianych przez Petera Safara już w pierwszym roku działalności ratownicy Freedom House uratowali około 200 osób, a w większości obsługiwanych dzielnic osiągali czas dojazdu krótszy niż 10 minut. W badaniu z 1971 roku, obejmującym ponad 1400 pacjentów przewiezionych do trzech szpitali w Pittsburghu, odsetek „nieadekwatnej” opieki przedszpitalnej wyniósł 11% dla Freedom House, wobec 62% dla transportu policyjnego i 78% dla ochotniczych straży pożarnych oraz prywatnych ambulansów.