W literaturze zwraca się uwagę, że Hitchens raczej spopularyzował istniejącą wcześniej intuicję, niż stworzył ją od podstaw. Pokrewne sformułowania pojawiały się już wcześniej w tradycji łacińskiej oraz w praktyce sporów filozoficznych i retorycznych. Przyjęcie książki Bóg nie jest wielki w Polsce dokumentuje m.in. recenzja Marcina Sułkowskiego, opublikowana w 2012 roku w czasopiśmie „Hybris”.
Analiza i recepcja Maksyma bywa interpretowana jako praktyczna reguła dyskusji. Jeżeli ktoś formułuje twierdzenie bez przedstawienia przekonujących racji lub dowodów, druga strona nie ma obowiązku szczegółowo go obalać, zanim je odrzuci. Nie oznacza to automatycznie, że dane twierdzenie jest fałszywe w sensie ścisłym, lecz że nie zasługuje jeszcze na akceptację.
Samo określenie Hitchens's razor zaczęło funkcjonować dopiero po publikacji God Is Not Great. Według Damiona Reinhardta, autora bloga „Background Probability”, nazwa zaczęła krążyć w dyskusjach internetowych w 2007 roku, następnie została podjęta przez blogera Rixaetona, a po śmierci Hitchensa spopularyzowali ją m.in. komentatorzy nowego ateizmu, tacy jak Jerry Coyne.