Wobec szalejącego ognia ratowanie dobytku okazywało się niemożliwe, toteż mieszkańcy pozostawiali swoje domostwa, żeby tylko ocalić własne życie.
Tuż po zdarzeniu podano w prasie, że spaleniu uległo 280 budynków (196 domów mieszkalnych i 84 zabudowań gospodarskich), tj. 3/4 miasta. Po kilku dniach starosta powiatu liskiego Emil Krawczykiewicz podał, że w ciągu czterech godzin pożar doszczętnie zniszczył 271 z 420 domów, tym samym dotykając 458 rodzin obejmujących 2017 mieszkańców. Później A. Horniatkiewicz podał, że w przeciągu pięciu godzin żywioł strawił 134 domy (w tym 23 chrześcijańskie) i 10 stodół, natomiast M. Barański zapamiętał, że trwał przez noc i cały następny dzień niszcząc 300 domów. Znaczna część strawionych ogniem zabudowań była nieubezpieczona.
W tym czasie w mieście funkcjonowała ochotnicza straż pożarna (pod kierownictwem Aleksandra Maksymowicza), jednak w trakcie zdarzenia częściowemu przepaleniu uległy węże. Rano do Liska przybyły jednostki straży pożarnej z Sanoka, Zagórza i Ustrzyk Dolnych, po czym chroniono zabudowania jeszcze nie zajęte ogniem. Sanoccy strażacy zatrzymali rozprzestrzenianie się ognia ratujący tym samym dotarcie żywiołu do nowego rynku (zamieszkiwanego przez ludność chrześcijańską), oddzielonego od starego rzędem kamienic.