Decyzja o lokalizacji w Krakowie śląskiego seminarium duchownego wywołała dyskusję o znalezieniu właściwej siedziby dla instytucji. Rozważano różne obiekty pod kątem wynajmu stosownej powierzchni: klasztor karmelitów trzewiczkowych na Piasku, gmach schroniska Fundacji Księcia Lubomirskiego, jak również zabudowania na Wawelu. Ostatecznie na potrzeby kształcenia śląskich alumnów wynajęto tymczasowo pomieszczenia w kolegium jezuickim przy ulicy Kopernika, decydując się na budowę docelowo od podstaw dedykowanego gmachu dla potrzeb seminarium. W lipcu 1923 roku katowicka administratura apostolska zwróciła się do krakowskiego magistratu z wnioskiem o pozyskanie gruntu pod budowę gmachu uczelni. Brano pod uwagę kilka lokalizacji, m.in. rejon ulicy Królowej Jadwigi, Alei Krasińskiego, Cmentarza Salwatorskiego, jak również osiedla na Cichym Kąciku. Rozmowy strony kościelnej z miastem trwały blisko rok. Wybór parceli przy Alei Mickiewicza, wcześniej przeznaczonej pod budowę szkoły powszechnej, podjęty został w drugiej połowie 1924 roku. Lokalizację seminarium w tym miejscu wspierał poseł na Sejm RP z ramienia chadecji, Karol Holeksa. Uchwałę w sprawie sprzedaży gruntów o łącznej powierzchni 5929 m² Rada Miasta Krakowa podjęła 10 października 1924 roku.