Mimo to fantasy słowiańska przyczyniła się do popularyzacji mitologii słowiańskiej na świecie, rozszerzając globalny, popkulturowy repertuar fantasy, wcześniej zdominowany (w literaturze zachodniej) przez mitologie celtycką, germańską i nordycką, a w mniejszym stopniu grecką i rzymską. Wiele utworów fantasy słowiańskiej łączy mitologię słowiańską z innymi systemami mitologicznymi.
Według Joanny Pamięta-Borkowskiej fantasy słowiańska stanowi przejaw współczesnego myślenia mitycznego, wyrażającego się w potrzebie kontaktu z magicznymi światami oraz reinterpretacji dawnych wierzeń. Motywy mitologiczne przenikają zarówno konstrukcję świata przedstawionego, jak i strukturę fabuły oraz kreację bohaterów. Na poziomie narracyjnym przejawia się to m.in. w obecności przepowiedni, ingerencji sił nadprzyrodzonych oraz motywu inicjacyjnej wędrówki bohatera. W literaturze tej często dochodzi do łączenia sfery sacrum i profanum oraz reinterpretacji tradycyjnych mitów i legend, czyli retellingu – ponownego opowiadania znanych historii w nowych kontekstach kulturowych i fabularnych.