Za jego czasów ukończono skrzydło zachodnie oraz część skrzydła południowego, które współcześni oceniali jako wzór piękna i regularności, przyrównując ambicje opata do świetności opactwa w Lubiążu. Prace budowlane, zakończone w jednym ze skrzydeł ostatecznie w 1789 roku, zaowocowały założeniem w stylu Ludwika XVI o reprezentacyjnej fasadzie i surowych wnętrzach. Wyjątek stanowiła bogato zdobiona, dwukondygnacyjna sala biblioteczna z wystrojem Josepha Dreschera. W tym okresie przeprowadzono także modernizację innych kościołów w dobrach opactwa, gdzie prace sztukatorskie w jasnej technice stiuku prowadził Ignaz KönigHeimatbuch des Kreises Landeshut i. Schl., hrsg. von E. Kunick, Landeshut (dzisiejsza Kamienna Góra) 1929, s. 413–414..
Kontekst artystyczny Działalność Mundferinga przypadła na okres, w którym pod wpływem racjonalizmu oraz odkryć archeologicznych w Pompejach barok i rokoko ustępowały miejsca klasycyzmowi. W opactwie krzeszowskim objawiało się to dualizmem artystycznym: nad dekoracjami pracowali rzeźbiarz Kaschel i malarz Joseph Riedel, pozostający wierni tradycji rokokowej, oraz reprezentujący nowe prądy klasycystyczne Marian Kaschel.