Inne przykłady u Langmuira W oryginalnym wykładzie Langmuir wymieniał także efekt Davisa-Barnesa, promienie mitogenetyczne, efekt Allisona oraz część badań nad percepcją pozazmysłową. Późniejsi autorzy do tego zestawu często dodawali również różdżkarstwo, kanały marsjańskie i poliwodę.
Nowsze przykłady Po śmierci Langmuira termin nadal był używany do opisu nowych kontrowersji badawczych. Denis Rousseau wskazywał jako szczególnie wyraziste przypadki poliwodę, „nieskończone rozcieńczenia” Jacques’a Benveniste’a oraz zimną fuzję.
Zimna fuzja W 1989 roku Martin Fleischmann i Stanley Pons ogłosili, że odkryli prostą metodę uzyskiwania syntezy jądrowej w temperaturze pokojowej. Doniesienie to wywołało ogromne zainteresowanie, jednak wyniki okazały się trudne do powtórzenia, a kolejne oceny nie potwierdziły istnienia stabilnego efektu o deklarowanej skali. W efekcie zimna fuzja stała się jednym z najczęściej przywoływanych współczesnych przykładów nauki patologicznej.