Gustaw Gustawowicz Szpet (, , ur. w Kijowie, zm. 16 listopada 1937 w Tomsku w więzieniu NKWD) – rosyjski filozof, historyk, psycholog, historyk sztuki i tłumacz pochodzenia polskiego. Był poliglotą, znał 17 języków.
Życiorys Urodził się w Kijowie, jako nieślubny syn oficera armii austro-węgierskiej i Polki ze zbiedniałej rodziny szlacheckiej. Jego matka, Marcelina Szpet, była Polką wyznania katolickiego. Nie znał swojego ojca. Gustawa usynowił brat matki – Jan Gustaw Bolesław Szpet. Matka sama wychowała syna, zarabiając na życie szyciem i praniem.
W latach 1898–1905 studiował na Wydziałach Fizyczno-Matematycznym i Historyczno-Filologicznym Uniwersytetu Kijowskiego. Będąc studentem, podobnie jak wielu jego współczesnych zainteresował się marksizmem. Za rozpowszechnianie literatury marksistowskiej został czasowo relegowany z uniwersytetu i aresztowany. Wielkie znaczenie dla jego rozwoju filozoficznego miało aktywne uczestnictwo w psychologicznym seminarium profesora Gieorgija Czełpanowa – wybitnego psychologa i filozofa-neokantysty. Szpet, podzielając stanowisko idealizmu filozoficznego, w 1903 roku wystąpił na seminarium z wykładami o przyczynowości u Hume’a.