W 1909 r. Kernstok był jednym z twórców i głównym ideologiem awangardowej grupy Ośmiu (poza nim należeli do niej Róbert Berény, Dezső Czigány, Béla Czóbel, Ödön Márffy, Dezső Orbán, Bertalan Pór oraz Lajos TihanyiA. M. Kurtok, Kulturalne i literackie konteksty relacji chorwacko-węgierskich w XIX i XX wieku, Prace Naukowe Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2019, s. 230.)I. Kossowska, Artystyczna rekonkwista. Sztuka w międzywojennej Polsce i Europie, Wydawnictwo Naukowe UMK, Toruń 2017, ISBN 978-83-231-3915-7, s. 193-197.. Stworzył manifest programowy grupy, zatytułowany Sztuka poszukująca, opublikowany drukiem w 1910 r., rok po pierwszej wspólnej wystawie Ośmiu. Artysta jest również autorem obrazu Jeźdźcy na brzegu, wystawionego podczas drugiej wystawy Ośmiu w 1911 r. i uznawanego za dzieło najlepiej obrazujące założenia artystyczne tej grupy. W artystycznym manifeście grupy Kernstok domagał się, by sztuka węgierska odeszła od motywów folklorystycznych, by zamiast tego poszukiwać esencjonalnej struktury świata. Głównym celem tworzenia miało ponownie być obrazowanie rzeczywistości i interpretowanie natury.