Podobnie jak wielu innych węgierskich artystów awangardowych udał się na emigrację. Po krótkim pobycie w Wiedniu i Monachium osiadł w Berlinie, gdzie stworzył obraz Ostatnia wieczerza, arcydzieło węgierskiego ekspresjonizmu. Obraz ten stanowił jego rozrachunek z przegraną rewolucją – Kernstok ukazał Jezusa Chrystusa, zapowiadającego rychłą zdradę jednego z uczniów, jako rewolucyjnego przywódcę, a apostołów – jako rewolucjonistów stojących w obliczu nieuchronnej klęski ruchu, w który się zaangażowali.
Powrócił do kraju w 1926 r., podobnie jak wielu innych artystów, którzy opuścili Węgry po upadku rewolucji. Ponownie zamieszkał w Nyergesújfalu i odszedł od awangardowego stylu tworzenia, wycofał się też z aktywności politycznej. Został liderem Nowego Stowarzyszenia Artystów Plastyków (KUT). Jego styl stał się prosty i surowy, w ostatniej dekadzie życia tworzył w duchu bliskim klasycyzmowi, nawiązując do kanonów sztuki antycznej (greckiej i etruskiej) oraz renesansowej. Pozostawał również aktywny jako rysownik.
Przypisy
Kategoria:Węgierscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Malarze aktu Kategoria:Projektanci witraży