Klasztor Polling (niem. Kloster Polling) – dawny klasztor benedyktynów, a następnie kanoników regularnych znajdujący się w niemieckiej gminie Polling. Od 1892 roku kompleksem opiekują się siostry dominikanki.
W dawnej kolegiacie przechowywany jest krucyfiks, czczony jako cudowny, wykonany najpóźniej w IX wieku i przyozdobiony w XIII wieku romańską dekoracją.
Historia Klasztor został założony ok. 753 roku jako opactwo benedyktynów. Legendarnym założycielem klasztoru jest książę Tassilo III, lecz XI-wieczna kronika mnicha Gottschalka wymienia klasztor jako fundację rodu Huosich. Placówkę została zlikwidowana w X wieku przez księcia Arnulfa.
W 1010 roku Henryk II Święty ustanowił kompleks siedzibą kapituły, którą w XII wieku przekształcono we wspólnotę kanoników regularnych. Od ok. 1160 roku był to klasztor podwójny. Kanoniczki około 1300 roku opuściły Polling i przeniosły się do Benediktbeuern, gdzie przyjęły regułę benedyktyńską. W 1298 roku konsekrowano kolegiatę, którą w latach 1416–1420 odbudowano po pożarze w stylu gotyckim. Na początku XVI wieku prepozyt Johannes Zinngießer zainicjował budowę biblioteki, refektarza i prefektury i przebudował kościół w stylu późnogotyckim. Z czasów tej przebudowy pochodzi figura Madonny dłuta , datowana na rok 1526.