W praktyce GPSDO nie jest po prostu „zegarem GPS”, lecz układem łączącym zewnętrzny transfer czasu z lokalnym generatorem sygnału wzorcowego. Jakość działania zależy więc zarówno od samego sygnału satelitarnego, jak i od projektu urządzenia: algorytmu dyscyplinowania, charakterystyki użytego oscylatora oraz zdolności do utrzymania stabilności w okresach pogorszonego odbioru lub chwilowej utraty sygnału.
Właściwość ta ma szczególne znaczenie w trybie holdover, czyli wtedy, gdy urządzenie chwilowo traci możliwość bieżącego korygowania się sygnałem satelitarnym i musi opierać się na lokalnym oscylatorze. Im lepsza krótkookresowa i średniookresowa stabilność tego oscylatora, tym mniejszy dryf GPSDO podczas takiej przerwy; z tego powodu w praktyce spotyka się zarówno konstrukcje kwarcowe o podwyższonej stabilności, jak i urządzenia wykorzystujące wzorce rubidowe.
Zastosowania Oscylatory dyscyplinowane sygnałem GPS są używane jako lokalne wzorce czasu i częstotliwości w laboratoriach pomiarowych, telekomunikacji, energetyce, transporcie oraz innych dziedzinach, w których potrzebna jest długookresowa zgodność z uznanymi skalami czasu i stabilny sygnał odniesienia.