Po zwolnieniu z wojska podjął pracę w Łódzkiej Pluszowej Manufakturze w charakterze chemika. Następnie został dyrektorem technicznym warszawskiej Fabryki Papierów Kolorowych i Tapet. Od 19 lutego 1934 był zatrudniony w Ubezpieczalni Społecznej w Warszawie na stanowisku kierownika sekcji zakupów i zastępcy naczelnika wydziału gospodarki.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie NKWD w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 035/2 z 16 kwietnia 1940). Między 20 a 22 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany. Ekshumowany z dołu śmierci do mogiły bratniej nr 5 i zaewidencjonowany pod nr 3742. Przy zwłokach ujawniono zaświadczenie PUWFiPW, świadectwo szczepień w Kozielsku i kartkę z zapiskami. Od 28 lipca 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
Symboliczny grób braci Zachertów – Wiktora i Konstantego znajduje się w grobowcu rodziny Karola Gundelacha na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (sektor AL5, rząd 5, miejsce 18).
Był żonaty, miał córkę Marię.