Hadrony Słowo hadron pochodzi z greki i zostało wprowadzone w 1962 roku przez . Niemal wszystkie cząstki złożone zawierają po kilka kwarków (lub antykwarków) związanych gluonami (z nielicznymi wyjątkami bezkwarkowymi, jak pozyt i mionium). Cząstki złożone z niewielkiej liczby kwarków (do 5) nazywane są hadronami. Ze względu na uwięzienie koloru kwarki nigdy nie występują pojedynczo, lecz zawsze w hadronach.
Hadrony dzielą się na:
bariony, zawierające nieparzystą liczbę kwarków (niemal zawsze 3), np. proton i neutron (dwa nukleony); mezony, zawierające parzystą liczbę kwarków (niemal zawsze 2, kwark i antykwark), np. piony i kaony.
Poza protonem i neutronem wszystkie hadrony są niestabilne i rozpadają się na inne cząstki w czasie rzędu mikrosekund lub krótszym. Proton składa się z dwóch kwarków górnych i jednego kwarka dolnego, a neutron z dwóch dolnych i jednego górnego. W jądrze atomowym nukleony są związane oddziaływaniem silnym.
Według statystyki
mały|Relacja między bozonami, hadronami i fermionami Każda cząstka subatomowa, podlegająca prawom mechaniki kwantowej, jest albo bozonem (o całkowitym spinie), albo fermionem (o połówkowym spinie).