Nazwy barion, mezon i lepton, wprowadzone w latach 50. XX wieku, pierwotnie odnoszono do masy cząstek. Po zaakceptowaniu w latach 70. uznano, że bariony to kompozyty trzech kwarków, mezony to kompozyty kwarka i antykwarka, a leptony to elementarne fermiony pozbawione ładunku kolorowego.
Wszystkie cząstki bezmasowe (masa niezmiennicza równa zeru) są elementarne. Należą do nich foton i gluon, przy czym gluonu nie można wyizolować.
Według rozpadu Większość cząstek subatomowych jest niestabilna. Wszystkie leptony poza elektronem (i neutrinami) oraz wszystkie bariony za pośrednictwem oddziaływania silnego lub słabego. Nie zaobserwowano rozpadu protonu, choć niektóre teorie wielkiej unifikacji (GUT) go przewidują.
Mion i taon oraz ich antycząstki rozpadają się za pośrednictwem oddziaływania słabego. Neutrina nie rozpadają się, lecz podlegają zjawisku oscylacji neutrin. Elektron i jego antycząstka (pozyton) są teoretycznie stabilne ze względu na zachowanie ładunku elektrycznego.