Skala Depresji Hamiltona (ang. Hamilton Rating Scale for Depression, HRSD, nazywana również HDRS lub HAM-D) – wielopunktowy kwestionariusz wykorzystywany w psychiatrii i psychologii klinicznej do oceny nasilenia objawów depresji oraz jako narzędzie monitorujące postępy w procesie powrotu pacjenta do zdrowia.
Kwestionariusz ten został opracowany i opublikowany po raz pierwszy w 1960 roku przez Maxa Hamiltona jako narzędzie do oceny nasilenia depresji u pacjentów psychiatrycznych. Narzędzie powstało w kontekście badań nad skutecznością leków przeciwdepresyjnych, dlatego w jego konstrukcji duży nacisk położono na objawy biologiczne i somatyczne. Kwestionariusz przeznaczony jest dla osób dorosłych i był wielokrotnie aktualizowany przez autora w latach 1966, 1967, 1969 i 1980. Jego zadaniem jest badanie takich obszarów jak: obniżony nastrój, poczucie winy, myśli samobójcze, bezsenność, pobudzenie lub spowolnienie psychoruchowe, lęk, utrata masy ciała oraz objawy somatyczne.
Metodologia i właściwości psychometryczne Badanie z wykorzystaniem skali HRSD ma formę wywiadu klinicznego, przeprowadzanego przez wykwalifikowanego specjalistę. Narzędzie koncentruje się przede wszystkim na obserwowalnych objawach somatycznych i psychoruchowych pacjenta.