Procedura trwa zazwyczaj od 20 do 30 minut.
Pierwotna wersja z 1960 roku składała się z 17 pozycji (HDRS-17), jednak z czasem opracowano inne warianty narzędzia, zawierające do 29 pytań (HRSD-29). W klasycznej 17-punktowej wersji maksymalny możliwy do uzyskania wynik wynosi 52 punkty. Każdy z ocenianych elementów punktowany jest w skali 3- lub 5-punktowej (typu Likerta), w zależności od specyfiki badanego objawu.
Wynik w przedziale od 0 do 7 uznawany jest za stan prawidłowy (brak depresji), podczas gdy wynik wynoszący 20 lub więcej punktów jest często wymagany jako kryterium kwalifikujące pacjentów do udziału w badaniach klinicznych leków przeciwdepresyjnych. Pytania od 18 do 20 w klasycznym kwestionariuszu mogą być rejestrowane w celu uzyskania dodatkowych informacji klinicznych, jednak nie wlicza się ich do ostatecznego wyniku.
Skala HAM-D charakteryzuje się spójnością wewnętrzną (mierzoną współczynnikiem alfa Cronbacha) na poziomie od 0,70 do 0,79. Badania wskazują, że narzędzie to ma złożoną strukturę czynnikową, na którą składają się: czynnik depresyjny, lękowy, somatyczny oraz czynnik snu.