Siły liniowe a siły sygnalizacyjne (tripwire). Debata o odstraszaniu konwencjonalnym obejmuje kwestię, czy niewielkie kontyngenty wojskowe rozmieszczone na terytorium sojusznika (tzw. tripwire forces) skutecznie odstraszają, czy też stanowią jedynie symboliczny sygnał. Dan Reiter i Paul Poast argumentowali, że siły tripwire nie odstraszają agresji, natomiast Dan Altman wskazywał na garnizon zachodni w Berlinie Zachodnim (1948/1949) jako udany przykład odstraszania przez obecność.
Odstraszanie w cyberprzestrzeni
Od początku XXI wieku rośnie zainteresowanie odstraszaniem w cyberprzestrzeni: zarówno wykorzystaniem cyberataków jako narzędzia odstraszania, jak i odstraszaniem przeciwnika od przeprowadzania operacji cybernetycznych. Specyfika cyberprzestrzeni komplikuje klasyczne modele odstraszania: trudniejsza atrybucja ataku, niższe bariery wejścia, mniejsze koszty i ryzyko dla atakującego oraz przewaga ofensywy nad defensywą. Lennart Maschmeyer argumentował, że broń cybernetyczna ma ograniczoną skuteczność przymusu ze względu na trylemat: szybkość, intensywność i kontrola są ze sobą ujemnie skorelowane.